woensdag 11 juni 2014

Tuinplan voor juni





Buiten zaaien

Een aantal dingen moeten wegens matig succes nog een keer overnieuw, zoals rode biet, raapjes en snijbiet/warmoes. De grootste boosdoeners: de slakken.
En andere dingen daar kan een mens nooit genoeg van hebben, zoals ruccola en erwtenscheuten, radijsjes en worteltjes, en bloemen naturlijk. Dus daar blijf ik gewoon van bijzaaien tot er geen plek meer over is.
  • Kropsla
  • Rucola
  • Erwtenscheuten
  • Rapen
  • Rode biet
  • Snijbiet/Warmoes 
  • Spinazie
  • Wortelen
  • Tuinmelde 
  • Boerenkool
  • Toscaanse Palmkool

Oogsten

  • Ruccola
  • Radijsjes
  • Erwtenscheuten
  • Sluimererwtjes
  • Erwtjes
  • Tuinbonen
  • Sla

Onderhoud

  • Klimop tegen de schuur snoeien
  • Nieuw tuinpad leggen met grind en getrommelde klinkers
  • Buxus haag in de voortuin snoeien 

maandag 9 juni 2014

Maandag in de groentenhof

De tuin is groener dan ooit. Alles lijkt wel te ontploffen of zo. Allez, niet in een buskruit kind of way. Maar dat begrepen jullie ook wel.

Maar zie! De komkommer bloemen sprongen open!


En zelfs de patatten staan nu in bloei!


En de patisson heeft ook al bloemen klaarzitten. Zo ook de courgette en de pompoen in de voortuin.


Ik zit als een ongeduldig klein kind te wachten op de eerste zelfgekweekte komkommer, niet alleen van dit jaar, maar van mijn hele leven. Ik zou elke vijf minuten naar buiten lopen (ook 's nachts) om te kijken of er al mini-komkommertjes verschijnen.

En elke keer dàt ik kijk hangen er weer nieuwe bloemen aan! Als nu BIJ&co hun werk doen belooft dat wat!


donderdag 5 juni 2014

Lazio, deel 2


Wees niet verbaasd als de tuin in deze blogpost er behoorlijk anders uitziet als mijn klein stadstuintje dat jullie gewend zijn. Dat is namelijk geen toeval. Wat ge hier ziet is de tuin van mijn moeder. Later komt er ook nog een huis op, maar ja, een mens moet prioriteiten stellen hé!

Fruitbomen, bijvoorbeeld, daar kunt ge nooit te vroeg mee beginnen! Dus staan er intussen een appelboom, een perenboom, een kakhivruchtenboom, een mandarijnenboom en een perziekenboom. Geen slecht begin zou ik zo zeggen.


En als ge dan toch bezig zijt dan kunt ge al evengoed ook wat basilicum, snijboontjes, tuinbonen, erwtjes en dat soort dingen zaaien, niet?


En eens experimenteren met het zaaien van een moringa boom?



Het voordeel van een bron op uw eigen land hebben is dat ge met wat creativiteit en irrigatiewerken ook dingen kunt zaaien als pompoen, courgette en meloen. Zo houden ze het ook uit in de Italiaanse hitte zonder mensen die elke dag water kunnen komen geven.






Ook zonder menselijke interventie groeit er vanalles, zowel eetbaar als niet eetbaar. Gaande van wilde gladiolen en orchidaeën tot grasklokjes, munt, en teveel dingen waar ik de naam niet van ken.
Maar schoon, schoon dat zijn de allemaal wel!







Een plek waar je na een dag met een pikhouweel in de stenige kleigrond kanaaltjes uithakken weggaat met spijt in je hart.



dinsdag 3 juni 2014

100 dingen minder


Een zak vol oude strips. Een chocoladefontein. Een externe harde schijf. Een paar kookboeken. Marokkaanse theeglaasjes. Een oude herenfiets. Een naaimand. Een picknicksetje. Vier winkelzakken vol met kleren. Een tuinboek. Zes jongleerballetjes. Drie geëmailleerde Chinese kommetjes. Nog meer boeken. Een fruitschaal. Een doos met microscopiedingen. Vier dipsaus kommetjes. Ongebruikte postkaarten. Tekenschriftjes. Een adresboekje ...

Spullen in de kast zien staan die ik niet regelmatig gebruik maakt me altijd een beetje knorrig en triest. Langs de ene kant vind ik het zo zonde dat ze er maar voor Piet Snot bij staan. Langs de andere kant praten ze me op nogal agressieve wijze een lelijk schuldgevoel aan en dat geeft weer onnodige stress, alsof ze allemaal in koor staan te schreeuwen 'Hé, troela, verwaarloos mij eens niet! Gebruik mij! Gebruik mij! Gebruik mij dan toch!'. Een beetje à la Belle en het Beest, maar niet heus. En ten derde zorgen ze ook wel behoorlijk voor rommel en wanorde in huis, en dat is niet zo mijn ding.

En dus ging een deel weg naar vrienden en kennissen. In ruil voor een flesje wijn, of een reep chocola, of zelfs een dagje klussen.

Onze zakken met versleten kleren gingen naar de H&M 'reduce waste' actie. Waarom niet naar de kleding container? Omdat ik dat een tof initiatief vind van deze grote modeketen, waar andere winkels gerust een voorbeeld aan zouden mogen nemen. Omdat de H&M dichterbij is voor mij dan de kleding container, en ook wel een beetje omdat de kleding container je geen -10% korting bon op je volgende aankoop geeft. Ahja, zo ben ik dan weer wel.

Een deel van onze minder fraaie en eerder saaie oude spullen ging naar de Kringloopwinkel.

En toen ik nog andere makkelijke oplossingen zocht om van onzen ouwen brol af te geraken, kwam ik via een vriendin Freecycle Gent tegen. Een pagina waar ge gratis gerief kunt aanbieden, maar ook zoekertjes plaatsen. Zo raakte ik onder andere oude postkaarten, vulpen vullingen, kartonnen doosjes, waslijnkoord, wat juwelen en accessoires kwijt. Ik doorzocht ook eens onze voorraadkast en deed een aantal zaken die hier eigenlijk nooit gegeten worden de deur uit via Voedingsketen Gent. Zo kwam ik ook nog langs Ruilen Gent en Planten ruilen Gent.
Vooral die laatste pagina doet mij al ongeduldig uitkijken naar volgend tuinseizoen (kind, doe nu niet onnozel, het tuinseizoen van dit jaar is nog niet eens halfweg). Planten ruilen, dat vind ik namelijk een feestelijke affaire. Zelf gaf ik onlangs een baby peterselie weg, een paar pompoenplantjes, courgettes en komkommers en ook nog heel veel zaadjes. Uit een heel andere hoek werd dat beloond met drie Echinops sphaerocephalus wortelstekken (allez, of kogeldistel voor de gewone sterveling onder u) die intussen de voortuin sieren.

Het is een work in progress natuurlijk, maar intussen zijn er al meer dan 100 voorwerpen de deur uit. Ongelofelijk hoe snel dat gaat, en ook ongelofelijk hoeveel dingen een mens in huis heeft die hij eigenlijk helemaal niet gebruikt. Ongelofelijk hoeveel dingen zich toch verzamelen onder je dak, zelfs als je al jaren een bewuste consument bent/probeert te zijn.
Het leuke aan ruilen en weggeven vind ik dat ge er andere mensen wel nog heel blij mee kunt maken. Zoals de jongen die het muggenapparaatje kwam ophalen in ruil voor een grote zak vers fruit en me achteraf nog een bedankje stuurde. Of het meisje dat elfenpostkaartjes van me kreeg, waarover ze heel enthousiast vertelde dat ze een cadeautje waren voor haar beste vriendin.

zaterdag 31 mei 2014

Gerecycleerde/gereïncarneerde kool

Een paar weken geleden vond ik op de mesthoop een stronk van de witte kool van vorig jaar die terug plantjes begon te vormen. 'Goed', dacht ik, 'als ge per se wilt reïncarneren in nóg eens een kool (ge had misschien voor de verandering eens iets anders kunnen worden?), ga u gang'. Dus, heb ik de stronk maar in de grond gestopt. Het mag duidelijk wezen dat ik helemaal niets tegen heb op wat extra kool in de tuin.


Boven: meneer koolstronk, met duidelijk een bovennatuurlijke levenslust.
Onder: meneer koolstronk in de grond.


Of hij opnieuw volgroeide sluitkolen zal vormen betwijfel ik wel zeer, maar jong koolblad is ook lekker, en misschien komen er wel bloemen aan en dan kan ik zaadjes oogsten voor volgend jaar. Dat heb ik nog nooit geprobeerd met kool, zaad oogsten, maar goed, voor alles is een eerste keer.




vrijdag 30 mei 2014

Lazio, deel 1

[Lazio (Latijn: Latium) is een regio in het midden van Italië die begrensd wordt door Toscane, Umbrië, Abruzzen, Molise, Campania en de Tyrreense Zee. De hoofdstad is Rome.] 

Die week in Italië was natuurlijk veel te rap voorbij. Gelukkig was er wel genoeg tijd om vanalles te doen (en om veel ijsjes te eten): een dagje Rome met een wandeling door de Roseto Cumunale di Roma en de gezellige wijk Trastevere, een familiefeest in Frascati, een dagje Tivoli, een zonnige namiddag in het middeleeuwse bergdorp Calcata en een bezoekje aan 'de meest romantische tuin ter wereld': Giardini di Ninfa. En daarnaast heb ik, hoe kan het ook anders, twee dagen in mijn moeder's toekomstige tuin gewerkt, maar daarover later meer.






































Twee dagen thuis en ik begin weer een beetje in mijn normale ritme te komen. Het onkruid in de tuin heeft zichzelf denk ik een beetje ingehouden de voorbije dagen want er is nauwelijks wat te bespeuren. Verder ziet alles er heel groen en fleurig uit en heel eetbaar uit!